Opublikowany w Potargane inspiracje

I co z tymi kartami, czyli o owocach jesiennej przygody z pewną grą

Jakiś czas temu umieściłam post ze scenariuszem do kart Dawno, dawno temu i obiecałam realizację tych lekcji 😉

scenariusz lekcji do kart „Dawno, dawno temu” 2

scenariusz lekcji do kart „Dawno, dawno temu” 1

Przyznaję, z dużą chęcią próbowałam różnych kombinacji ćwiczeń w klasie. Myślę, że przyszedł czas na małe podsumowanie 🙂

weigh-2856321_1920

Ponieważ liczba kart wyznacza grę na kilka osób, trudno ostatecznie zrealizować budowanie historii jako pracę w grupach. Zrezygnowałam więc z tego zadania na rzecz budowania ciągu przyczynowo-skutkowego w kilkuzdaniowych tekstach. W wielu grupach praktyka budowania historii okazała się dobrą zabawą i było przy okazji sporo śmiechu. To ćwiczenie rzeczywiście daje podstawy, aby przypomnieć sobie cechy baśni, tym samym spełniło moje wcześniejsze założenia.

Jednak najbardziej jestem zadowolona z ćwiczenia nad ostatnimi zdaniami do tekstów. Po małej wprawce przy pomocy kart Dawno, dawno temu przeszłam do prezentacji 5 zdań z wybranych przeze mnie książek:

Ostatnie zdania z powieści

Uczniowie zapisywali pytania, które mogłyby rozwiać ich wątpliwości, z jakimi tekstami mają do czynienia. Przy tej okazji muszę stwierdzić, że coraz bardziej cenię metodę zadawania pytań – przynosi duże owoce.

Dlatego zwieńczeniem tych lekcji było zadanie domowe i późniejsza ich analiza (znów zadanie pytań) polegające na przygotowaniu wykazu ostatnich zdań do lektur w bieżącym roku szkolnym 🙂 Uczniowie mają duuuuże wyczucie graficzne. Wciąż się o tym przekonuję.

IMG_20190922_192750

Gdybym zatem miała jeszcze raz poprowadzić zajęcia z kartami, to postawiłabym głównie na zabawę z zakończeniami, ponieważ okazują się świetnym przejściem do zakończeń lektur. Idealna porcja, zanim zacznie się omawiać dzieła naszych klasyków 😉

 

cropped-szafa-c59bnic485cych-myc59bli

 

Opublikowany w Potargane inspiracje

A jeśli nie mam gry „Dawno, dawno temu…”, to co?

Właściwie to nic nie szkodzi, jeśli nie macie w swoich domowych zasobach gry Dawno, dawno temu… I tak, jeśli tylko chcecie, możecie zrobić lekcję w oparciu o same założenia.

Z inspiracjami często jest tak, że mielą się dość długo w głowie i tworzą kolejne odnogi. I o to chyba chodzi, prawda? Gdybyśmy tak połączyli swoje kreatywne pomysły… Zachęcam zatem do zapoznania się z poniższymi propozycjami i do tworzenia swoich 🙂

Jeśli nie masz gry, możesz skorzystać z tego szablonu, który powielony może służyć jako karta pracy. Uczniowie współtworzą wówczas swoje pomysły w konkretnych kategoriach.

szablon do gry Dawno, dawno temu

Wersja PDF do pobrania szablon do gry Dawno, dawno temu

Cały pomysł na lekcję w oparciu o grę karcianą opisałam w poprzednim wpisie Scenariusz lekcji j. polskiego w oparciu o inspirację grą „Dawno, dawno temu…”

Na koniec zaś chcę się podzielić jeszcze jednym pomysłem. Nie ukrywam, że chodzą za mną ostatnie zdania z różnych powieści. Naprawdę! Wydaje mi się, że na kanwie zakończeń można zbudować dość ciekawe ćwiczenie. Częściowo była o tym mowa w poprzednim wpisie, ale dziś kontynuacja.

A co by było, gdyby tak na lekcji podać 5 końcowych zdań z 5 różnych powieści?

Wyglądałoby to tak 🙂

Ostatnie zdania z powieści

wersja PDF Ostatnie zdania z powieści

Jakie można zadać pytania, gdy widzi się tych kilka cytatów? Poniżej przykładowe:

  • Jaka historia znajduje poprzedza każde zakończenie?
  • Kto może być bohaterem każdej powieści?
  • Kto jest autorem tych tekstów?
  • Czy są to lektury szkolne?
  • Jaką historię stworzyłbyś Ty sam tak, aby móc wybrać któreś z zakończeń?

Jak widać, w samych pytaniach kryją się ćwiczenia redakcyjne. Uważam, że na początku roku warto poprowadzić zajęcia twórcze, które wprowadzą dobrą atmosferę, tak potrzebną też na pozostałych zajęciach, gdy będziemy wyjaśniać cele i wymagania dydaktyczne, wszelkie regulaminy i umowy 🙂

Gdyby ktoś z Was potrzebował źródła cytatów, umieszczam poniżej:

  • Ale żodyn starszy nigdy nie kapnie się, jakie to jest ważne – Antoine de Saint-Exupéry, Książę Szaranek. Zez obrozkami autora
  • Boję się chwili, w której w końcu będę musiała ją puścić – Suzanne Collins, Igrzyska śmierci
  • Wieczorem Adaś obejrzał w telewizji Dobranockę i podobała mu się – Jacek Dukaj, Wroniec
  • Po chwili postaci z mgły, ojciec i syn, znikają w tłumie na Ramblach, ich kroki na zawsze giną w cieniu wiatru – Carlos Ruiz Zafón, Cień wiatru
  • Ponieważ tu kończy się historia – Walter Moers, Miasto Śniących Książek 

 

To co? Inspirujemy się nawzajem i ruszamy do boju?

cropped-szafa-c59bnic485cych-myc59bli

Opublikowany w Potargane inspiracje

Mam za dużo długopisów… ale już wyciągam 1. scenariusz – propozycję lekcji j. polskiego

Mam za dużo długopisów (to ze słabości do nich). Pewnie dlatego tak trudno z zabraniem się za pisanie 😉 Cóż… Zatem może lepiej nie pisać. Ha, ha. Wydaje mi się, że nie jest to dobry pomysł. Nie ma sensu trzymać słów na uwięzi, skoro mogą zabarwić kartkę ładnym atramentem. Poza tym słowo kształtuje rzeczywistość. To jest jak magia! Błogi akt twórczy! I artyzm! I fascynacja!

Czyż nie taka właśnie może być lekcja j. polskiego już na początku września?

Zapraszam do zapoznania się ze scenariuszem. Wszystkie materiały, oczywiście, do pobrania i… będę wdzięczna za opinie po przeprowadzonych zajęciach, bo jestem pewna, że będziecie mieć tysiąc innych pomysłów, co zrobić z grą karcianą Dawno, dawno temu… 🙂

smart
smart

Sama zamierzam przeprowadzić zajęciach w pierwszych klasach licealnych i, znając życie polonisty, będę miała wiele uwag po ich przeprowadzeniu 😉

Uwierzcie mi jednak, że gra, którą poznałam dzięki szwagrowi, stwarza duże możliwości polonistyczne.

Co zyska uczeń?

  • zwiększy kreatywność
  • poćwiczy umiejętność tworzenia tekstu wg wyznaczonych zasad
  • zadba o ciąg przyczynowo-skutkowy w tworzonym przez siebie tekście
  • będzie uczył się przez zabawę
  • przypomni sobie pojęcie baśni, bajki
  • poćwiczy definiowanie, kategoryzowanie pojęć wg klucza gry
  • zobaczy w trakcie gry, co może być oczywistym synonimem do słowa, które pojawia się w historii innego gracza

Materiały do zajęć

  • gra karciana Dawno, dawno temu… 
  • dodatkowe wydruki do gry

 

Przebieg lekcji

Rozgrzewka

Klasa zostaje podzielona na grupy – maksymalnie 4  osobowe. Każda grupa losuje  tzw. kartę zakończenia (poniżej zdjęcie) i układa 5-zdaniową historię, którą mogłoby zakończyć wylosowane zdanie. Chętni odczytują swoje teksty, następuje wymiana zdań i ustalenie odpowiedzi na pytanie: Co zrobić, żeby historia była dobra?

Nowy Dokument 2019-08-27 13.30.02_1

Kusi, aby zadaniem domowym było spisanie zakończeń z kilku wybranych powieści.

Można również dołożyć zadanie: stwórz propozycje zakończeń, które pasowałyby do tej gry. (Szablon pustych kart w przygotowaniu :))

Gra

Uczniowie pracują w tych samych grupach. Tym razem ćwiczenie polega na tym, aby po otrzymaniu zestawu kart (o tym, jaką liczbę kart przeznaczyć na grupę, decyduje nauczyciel. Wszystko zależy od liczby uczniów. Mój zestaw ma 110 kart) zaprosić młodzież do następującej zabawy:

Zadanie polega na budowaniu jednej historii o charakterze baśni przy użyciu kart z nazwami postaci, cech, wydarzeń, miejsc (zdjęcie przykładowych kart poniżej). Przy głosie jest jedna osoba z grupy (można wybrać losowo, kto zaczyna). Jeśli uczeń użyje w opowieści słowa z karty i ma to wpływ na akcję opowieści, kładzie kartę i tak pozbywa się wszystkich swoich kart. Opowieść ma być logiczna, każde pojęcie z karty w osobnym zdaniu i (to warto ustalić) nie można zastanawiać się zbyt długo (zachęcam do wyznaczenia czasu, np. 10 sekund). Co robi reszta grupy? Każdy próbuje przejąć historię, a można tego dokonać, jeśli opowiadający użyje słowa, które ktoś z grupy ma na swojej karcie*

Nowy Dokument 2019-08-27 13.30.02_3

Celem gry jest pozbycie się wszystkich kart i dotarcie do zakończenia, które powinno sensownie wpleść się w całą opowieść.

Materiały PDF

Dawno, dawno temu materiały

Szafa Śniących Myśli myśli, że warto jeszcze dziś wypić dobrą kawę, gdyż jak twierdzi mistrz słowa Zafón, kawa to nieskrępowany optymizm w stanie płynnym 🙂

 

  • Zachęcam, aby po rozgrzewce rozdać uczniom puste szablony kart, aby sami mogli uzupełnić o wymyślone przez siebie postacie, miejsca, wydarzenia i cechy. Dzięki temu uczestnicy gry będą mieli przynajmniej po 5 kart na ręce, co trudno będzie zrealizować w klasie, jeśli jest się posiadaczem jednej gry karcianej.

cropped-szafa-c59bnic485cych-myc59bli